Lawenda Munstead

Kluczem do sukcesu jest wybór właściwego stanowiska, które powinno jak najbardziej przypominać jej ojczyznę – rejon śródziemnomorski. Wybierz miejsce w pełnym słońcu, gdzie promienie padają przez większość dnia. Cień nie służy lawendzie – rośliny wyciągają się w nim do światła, słabo kwitną i tracą swój zwarty pokrój. Gleba musi być przede wszystkim doskonale przepuszczalna, raczej uboga, piaszczysta lub kamienista. Jeśli masz w ogrodzie ciężką, gliniastą glebę, konieczne jest jej rozluźnienie poprzez domieszanie piasku lub drobnego żwiru, ewentualnie posadzenie lawendy na podwyższonych zagonach, aby woda szybko odpływała. Mokre podłoże przy korzeniach to jedyna rzecz, która może zabić tę skądinąd niezniszczalną roślinę.
Samo sadzenie zakupionych sadzonek najlepiej przeprowadzić wiosną lub jesienią, ale rośliny w pojemnikach można sadzić w zasadzie przez cały sezon, o ile gleba nie jest zamarznięta, a nie panują ekstremalne upały. Biorąc pod uwagę, że odmiana Munstead dorasta do około 40 centymetrów szerokości i wysokości, podczas sadzenia zachowaj odstępy około 30 centymetrów między poszczególnymi roślinami (ok. 5–7 sztuk na metr kwadratowy). Zapewni to wystarczającą cyrkulację powietrza, co działa jako naturalna profilaktyka chorób grzybowych, a jednocześnie rośliny z czasem pięknie połączą się w zwarty łan. Po posadzeniu sadzonki podlewaj, dopóki dobrze się nie ukorzenią, ale później ogranicz podlewanie. Dorosła lawenda jest odporna na suszę i wymaga wody tylko w okresach ekstremalnych, długotrwałych susz.
Dla utrzymania pięknego, zwartego pokroju i obfitego kwitnienia absolutnie kluczowe jest regularne przycinanie, które wykonujemy dwa razy w roku. Pierwsze cięcie wykonujemy wiosną (w marcu), skracając roślinę o około jedną trzecią, aby pobudzić nowe rozgałęzienia i zagęścić krzew. Uważaj jednak bardzo, aby nie ciąć zbyt głęboko, aż do starego zdrewniałego drewna, z którego lawenda słabo odrasta – zawsze zostawiaj część z zeszłorocznymi listkami. Drugie, łagodniejsze cięcie wykonujemy po przekwitnięciu latem, usuwając przekwitłe kwiatostany. W ten sposób porządkujemy roślinę i często zachęcamy ją do ponownego kwitnienia pod koniec sezonu. Jeśli chodzi o odżywianie, lawenda jest skromna i nie wymaga nawożenia; nadmiar składników odżywczych prowadziłby do bujnego wzrostu liści kosztem kwiatów i obniżyłby mrozoodporność.
Jeśli nie masz ogrodu, lawenda Munstead dzięki swojemu niższemu wzrostowi jest idealna do uprawy w donicach lub skrzynkach. W takim przypadku należy zapewnić, aby donica miała otwory odpływowe i grubą warstwę drenażową na dnie z keramzytu lub kamyków. Użyj podłoża do ziół wymieszanego z piaskiem w proporcji 1:1. Pamiętaj, że w pojemniku podłoże wysycha szybciej i nagrzewa się mocniej niż w gruncie, więc podlewanie trzeba kontrolować częściej, ale nadal obowiązuje zasada, by nie przelewać. Zimą ta odmiana jest w pełni mrozoodporna do -28 °C (strefa 5a) i nie wymaga specjalnej ochrony na zagonie. Jedynie rośliny w pojemnikach warto na zimę owinąć jutą lub styropianem, aby bryła korzeniowa nie przemarzła, ewentualnie zadołować donicę w ziemi.