Gdyby to było tak proste, że wystarczy włożyć bulwy dalii do pomieszczenia, w którym zimą nie ma mrozu, wcale byśmy tego poradnika nie pisali. Trzeba się skupić na temperaturze i wilgotności. Już na początku, dla pewności, podamy wartości, które staramy się osiągnąć.

Bulwy powinny być przechowywane w temperaturze od 3 °C do 8 °C. Przy niższej temperaturze ryzykujesz, że bulwy przemarzną, z kolei przy wyższej temperaturze dalie zaczęłyby rosnąć.

Idealna wilgotność powietrza wynosi 70 - 85%. Przy wyższej wilgotności może się zdarzyć, że bulwy zaczną pleśnieć, natomiast przy niższej – wysychać.

Wystarczy nam klasyczna skrzynka owocowa o wymiarach 60 × 40 cm lub jakakolwiek inna skrzyneczka, pudełko czy pojemnik.

Używamy plastikowego worka, którym wykładamy skrzynkę. Polecamy worek, który dokładnie pasuje do skrzynki. Możesz go kupić np. w Eobaly lub wpisz w Google „worek PE do skrzynek“.

Do zasypania użyjemy zupełnie zwykłego torfu, może to być mieszanka torfu czarnego i jasnego. Spróbuj znaleźć opakowanie torfu, które nie zawiera środków zwilżających ani dodatkowego nawożenia, wystarczy nam ten najzwyklejszy.

Ponieważ będziemy przycinać łodygi, potrzebujemy mocnych nożyc — u nas sprawdzają się te od ARS do grubych łodyg i gałęzi. Możesz użyć jakichkolwiek innych do grubych gałęzi, przekładniowych lub podobnych, nawet maczeta daje radę (sprawdzone).

Nie należy przycinać korzonków i pozostałych części bulwy – im mniej cięć, tym mniejsze ryzyko infekcji. Pozostaw bulwę ładnie „włosatą” i najlepiej tuż przed przechowywaniem nie wykonuj już żadnych cięć.

Na jedną rzecz trzeba szczególnie uważać – na guzowatość korzeni.

Jeśli na bulwie zauważysz jakikolwiek guz, narośl, wyrośl przypominającą główkę kalafiora, jest to guzowatość korzeni i taką bulwę trzeba natychmiast zlikwidować — wyrzucić do śmieci, a nie na kompost. Na farmie nazywamy je „mózgami” lub „kalafiorami” i takie bulwy od razu trafiają do kosza.

Gdybyś nie zlikwidował takiej bulwy, ryzykujesz, że bakterie rozprzestrzenią się po całym ogrodzie. Roznoszą się bowiem z zainfekowanym materiałem roślinnym, a na krótkie odległości mogą się rozprzestrzeniać również przez wodę deszczową, do podlewania lub wodę glebową, glebę, zwierzęta glebowe oraz sprzęt mechaniczny.

W momencie, gdy zamkniesz skrzynkę całkowicie, dalie w folii się „zagotują” i mogą zacząć pleśnieć. Dlatego ważne jest, aby nadmiar wilgoci miał którędy uchodzić.

W trakcie zimy dobrze jest sprawdzać dalie, raz na 14 dni wyciągnąć i przejrzeć, czy gdzieś nie zaczyna pojawiać się pleśń. Ewentualnie usunąć zapleśniałe miejsce, aby nic się nie rozprzestrzeniało.

Przechowywanie dalii to nie jest prosta sprawa. Z pewnością nie licz na to, że piękności, które przechowałeś na zimę, znajdziesz w takim samym stanie wiosną. Najważniejsze jest jednak dać im szansę, często nawet te najgorzej wyglądające bulwy zaczynają ponownie kiełkować.

Jeśli nie chcesz przechowywać dalii w torfie, (droższą) alternatywą jest wermikulit — minerał naturalny, czysty, bezwonny, a przede wszystkim sterylny. Opakowanie wermikulitu możesz kupić bezpośrednio u producenta, np. na grena.cz.

Kolejną alternatywą dla torfu lub wermikulitu mogą być zwykłe trociny. Ponownie, spełniają tę samą funkcję — chronią przed wyschnięciem bulw, a jednocześnie odprowadzają nadmiar wilgoci.