Werbena Lollipop

To dość odporna roślina, ale czasem może ją zaatakować mączniak (biały nalot na liściach), zwłaszcza pod koniec lata, jeśli roślina rośnie w cieniu lub w zbyt gęstym nasadzeniu bez cyrkulacji powietrza. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce, które najczęściej trzymają się na młodych pędach. Zazwyczaj jednak użycie chemii nie jest konieczne.

W naszych warunkach ta werbena jest tzw. krótkowieczną byliną na granicy mrozoodporności. W cieplejszych rejonach kraju (regiony winiarskie) i na osłoniętym stanowisku z przepuszczalną glebą potrafi przetrwać łagodną zimę. Zalecamy:

• Jesienią rośliny nie przycinać (puste łodygi zassałyby wodę i korzenie by zgniły).
• Przykryć szyjkę korzeniową warstwą suchych liści lub stroiszem.
• W wyższych partiach uprawiana jest raczej jako roślina jednoroczna, która jednak często odnawia się przez samosiew.

Zdecydowanie tak. Właśnie dzięki swojemu niższemu wzrostowi odmiana 'Lollipop' jest stworzona do pojemników. Zapewnij:

• Wystarczająco dużą doniczkę z otworem odpływowym.
• Warstwę drenażową na dnie (keramzyt).
• Podłoże wymieszane z piaskiem lub perlitem dla rozluźnienia. Na balkonie stworzy piękną fioletową chmurę, która przyciągnie motyle.

Nie spiesz się z sadzeniem sadzonek werbeny Lollipop. Ponieważ jest to roślina pochodząca z Ameryki Południowej, jest wrażliwa na wiosenne przymrozki. Idealny termin to dopiero po „zimnych ogrodnikach” (połowa maja), gdy nie grożą już przygruntowe przymrozki. Gleba powinna być już nagrzana. Jeśli otrzymasz sadzonki wcześniej, uprawiaj je tymczasem w jasnym, wolnym od mrozu miejscu (np. w szklarni lub za oknem).

Jeśli chcesz przedłużyć okres kwitnienia aż do pierwszych przymrozków, usuwaj przekwitłe kwiatostany. Roślina nie będzie się wysilać na tworzenie nasion i zawiąże nowe pąki. Jeśli jednak chcesz, aby roślina wysiała się na przyszły rok, pozwól ostatnim jesiennym kwiatom dojrzeć na roślinie.

Tak, i to bardzo chętnie! Nawet jeśli roślina mateczna nie przetrwa zimy, często wiosną w okolicy pierwotnej rośliny znajdziesz mnóstwo małych siewek. Pozwól im nieco podrosnąć (rozpoznasz je po ząbkowanych listkach i czworokątnej łodydze), a następnie możesz je przesadzić tam, gdzie potrzebujesz. Dzięki temu werbena sama utrzymuje się w ogrodzie.

Tak, to świetny trik! Aby roślina była gęsta i zwarta, zalecamy uszczykiwanie pędu głównego (wierzchołka) młodej rośliny. Tym sposobem wspomożesz tworzenie pędów bocznych, roślina nie będzie miała tylko jednej długiej łodygi, ale stworzy piękny „krzaczek” i zakwitnie znacznie obficiej.

Verbena bonariensis ogólnie nie jest uważana za toksyczną dla zwierząt domowych (psów, kotów). Jednak łodygi są sztywne i szorstkie, więc ich spożycie może spowodować u zwierząt problemy trawienne lub podrażnienie pyska. Nie jest przeznaczona do karmienia, ale przypadkowe podgryzanie nie powinno spowodować zatrucia.

Główną różnicą jest wysokość i pokrój. Podczas gdy klasyczna Verbena bonariensis dorasta do 150 cm i może się przewracać pod wpływem wiatru, odmiana 'Lollipop' to kompaktowa forma karłowa. Osiąga wysokość tylko około 60 cm, ma sztywniejsze łodygi, lepiej trzyma kształt i jest gęściej rozgałęziona. Dzięki temu idealnie nadaje się na przód rabat lub do donic.

Dzięki swojej zwiewności i fioletowej barwie jest uniwersalnym partnerem. Pięknie wygląda z:

• Trawami ozdobnymi (np. ostnice Stipa lub rozplenice Pennisetum).
• Różami (zakryje ich „gołe nogi” i dopełni je kolorystycznie).
• Jeżówkami (Echinacea) i rudbekiami.
• W nasadzeniach śródziemnomorskich z lawendą lub szałwią.

Uwaga, nie mylić jej z Aloysia citrodora (lippia trójlistna), którą nazywa się „werbeną cytrynową” i z której robi się herbatę. Verbena bonariensis 'Lollipop' to przede wszystkim roślina ozdobna. Chociaż nie jest toksyczna, nie ma żadnego znaczącego zastosowania kulinarnego, a jej smak nie jest interesujący. Uprawiajcie ją dla przyjemności oczu i dla motyli.

Werbena Lollipop kocha słońce i ciepło. Wybierz dla niej miejsce, gdzie słońce świeci przez większość dnia. Jeśli chodzi o glebę:

• Musi być bardzo dobrze przepuszczalna.
• Nie znosi przelania, w ciężkiej gliniastej glebie gniłyby jej korzenie.
• Dobrze znosi także suchsze i uboższe gleby, przypominające warunki stepowe.

Werbena nie jest wymagająca pod względem składników odżywczych. Przeciwnie, przenawożenie azotem prowadzi do bujnego wzrostu liści kosztem kwiatów, a roślina może się wyciągać i pokładać. Wystarczy w zupełności:

• Przy sadzeniu wmieszać do gleby trochę kompostu.
• W trakcie sezonu raz na 14 dni zasilić nawozem do roślin kwitnących (z wyższą zawartością potasu i fosforu).

Więdnięcie krótko po posadzeniu jest często spowodowane niewystarczającym podlewaniem w pierwszych dniach, kiedy bryła korzeniowa jeszcze nie przerosła do otaczającej gleby. Mimo że dorosła werbena jest sucholubna, świeżo posadzona sadzonka potrzebuje regularnej wilgoci, dopóki się nie przyjmie. Sprawdź, czy gleba nie jest całkowicie wyschnięta i podlej ją. Więdnięcie może spowodować też zbyt duży szok słoneczny bez wcześniejszego hartowania.

Aby sadzonki nie doznały szoku od słońca i wiatru, konieczne jest ich hartowanie. Postępuj w ten sposób:

1. Tydzień przed planowanym sadzeniem wynoś rośliny na zewnątrz do półcienia.
2. Zacznij od 1–2 godzin dziennie i stopniowo wydłużaj ten czas.
3. Chroń je przed bezpośrednim południowym słońcem i silnym wiatrem.
4. Na noc początkowo zabieraj je z powrotem do środka.

Ten proces zapewni, że liście nie zostaną poparzone, a roślina po posadzeniu szybciej się przyjmie.