Liatra Kobold

Kluczowa jest dla niej dobrze przepuszczalna, próchniczna gleba. Świetnie udaje się w piaszczysto-gliniastej ziemi ogrodowej, która nie zatrzymuje nadmiaru wody. Toleruje również gleby bardziej suche.

Natomiast ciężkie, gliniaste i stale podmokłe gleby są dla kłosowca nieodpowiednie, ponieważ w takich warunkach jego podziemne bulwy mogą bardzo łatwo gnić.

Liatra wywodzi się z północnoamerykańskich prerii, dlatego absolutnie uwielbia pełne słońce. Wybierz dla niej miejsce, do którego promienie słoneczne docierają przez większą część dnia.

Choć poradzi sobie również w lekkim półcieniu, to w pełnym słońcu będzie kwitła znacznie obficiej, będzie ogólnie bardziej witalna, a jej łodygi pozostaną idealnie sztywne.

Wspaniałe kwiatostany pojawiają się w środku lata – od lipca aż do września.

Roślina jest wyjątkowa zwłaszcza pod względem sposobu kwitnienia. Podczas gdy zdecydowana większość roślin kłosowych zaczyna kwitnąć od dołu do góry, liatra otwiera swoje kwiaty, co zaskakujące, od góry do dołu. To interesujące zjawisko sprawiło, że w niektórych kręgach zyskała nazwę „kwiatu odwróconego”.

Nie musisz mieć żadnych obaw. Kłosowiec (Liatris) nie jest trujący ani toksyczny dla ludzi i jest całkowicie bezpieczny dla psów, kotów oraz innych zwierząt domowych.

Chociaż nie jest to zioło ani roślina uprawna przeznaczona do spożycia, jeśli ciekawskie dziecko lub Twój zwierzak przypadkiem go skubnie, nie grozi im absolutnie żadne niebezpieczeństwo zdrowotne.

Efekt zimowy oznacza, że roślina pozostaje dekoracyjna na rabacie jeszcze przez wiele miesięcy po przekwitnięciu. Dlatego zalecamy, aby nie ścinać łodyg liatry z uschniętymi kłosami jesienią, lecz pozostawić je w nienaruszonym stanie.

Kiedy zimą spadnie na nie drobny śnieg lub osadzi się szron, stworzą w pustym ogrodzie piękną pionową strukturę, stanowiąc zimową atrakcję.

Tak, liatra jest wręcz magnesem dla owadów. Podczas jej długiego kwitnienia (od lipca do września) nieustannie roją się wokół niej pszczoły, trzmiele oraz różne gatunki barwnych motyli. Stanowi więc idealny, a do tego bezobsługowy wybór do ogrodów naturalnych i ekologicznych.

Najlepszym i najbardziej niezawodnym sposobem na łatwe rozmnożenie liatry lub jej odmłodzenie po wielu latach jest podział starszych kęp.

Podziału najlepiej dokonać wczesną wiosną, jeszcze zanim roślina zacznie w pełni wypuszczać pędy. Ostrożnie wykop całą kępę i podziel skupiska bulw ostrym narzędziem tak, aby każda oddzielona część miała przynajmniej jedno żywotne oczko.

Zdecydowanie! Liatra jest świetna na kwiat cięty. Jej niebanalny, pionowy kształt i promienny kolor wspaniale ożywią każdy letni bukiet.

Co więcej, w wazonie bardzo długo zachowuje świeżość. W przeciwieństwie do innych odmian, w przypadku tej rośliny nie zaleca się suszenia jej długich kwiatostanów, dlatego najlepiej cieszyć się jej niezwykłym pięknem w wersji świeżej.

Wielką zaletą liatry jest fakt, że nie cierpi na żadne typowe choroby. Jej liście i łodygi są zazwyczaj piękne i zdrowe, a z jej uprawą poradzi sobie nawet zupełnie początkujący ogrodnik.

Należy jednak uważać na nornika polnego. Tym drobnym gryzoniom niestety smakują soczyste bulwy rośliny, które potrafią zniszczyć od dołu. Jeśli zmagasz się z nimi w ogrodzie, podczas sadzenia zalecamy użycie ochronnych koszyczków z siatki.

Sadzonkę otrzymasz od nas już ukorzenioną w doniczce. Gdy tylko do Ciebie dotrze, zalecamy jak najszybsze przesadzenie jej bezpośrednio na rabatę.

Wybierz słoneczne miejsce i przed samym sadzeniem dobrze podlej roślinę. Jeśli nie możesz posadzić jej od razu, umieść ją na zewnątrz w jasnym miejscu i utrzymuj podłoże lekko wilgotne.

Najczęstszym powodem zimowego zamierania liatry nie jest, co zaskakujące, mróz (wytrzymuje do -34 °C), ale niechciane przemożenie. Jeśli sadzonka została posadzona w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, która zimą nadmiernie zatrzymuje wodę, jej bulwy w chłodzie po prostu gniją.

Innym częstym powodem bywa to, że bulwy odkryły zimą norniki, dla których stały się pożywnym pokarmem.