






Daucus carota

Ammi visnaga

Tanacetum parthenium

Scabiosa atropurpurea

Didiscus caerulea

Nigella papillosa

Bupleurum rotundifolium

Craspedia globosa

Nigella damascena

Cynoglossum amabile

Matthiola incana

Tanacetum parthenium

Nigella papillosa

Allium

Echinops ritro

Scabiosa atropurpurea

Centaurea cyanus

Phalaris canariensis

Orlaya grandiflora

Cosmos bipinnatus

Anaphalis triplinervis

Sedum telephium

Gaura lindheimeri

Chasmanthium latifolium

Hyssopus officinalis

Sedum spectabile

Achillea millefolium
Plewka (kocanki) najlepiej będzie rosła w słonecznym, ciepłym i suchszym miejscu w ogrodzie, idealnie na w pełni nasłonecznionych południowych stokach. Kluczowa jest dla niej odpowiednia gleba, która powinna być uboga w składniki odżywcze, bardzo dobrze przepuszczalna, najlepiej piaszczysta do kamienistej. Należy unikać ciężkich gliniastych ziem, ponieważ w nich korzenie mogłyby zimą gnić. Podczas sadzenia należy zachować rozstawę około 30 centymetrów od siebie, co odpowiada mniej więcej 9–11 roślinom na metr kwadratowy. Tak wybrana odległość zapewni wystarczającą cyrkulację powietrza, dzięki czemu rośliny lepiej przesychają i pozostają witalne.
Jeśli chodzi o podlewanie, jest to bardzo niewymagająca bylina, która po ukorzenieniu doskonale radzi sobie z suszą. Należy ją więc podlewać tylko umiarkowanie i w okresach długotrwałych upałów; przelanie wyraźnie jej szkodzi. Nawożenie w ogóle nie jest potrzebne, ponieważ w glebach ubogich w składniki odżywcze lepiej zachowuje swój kompaktowy kształt o wysokości 30–50 centymetrów. Plewkę można z dużym powodzeniem uprawiać także w pojemnikach czy skrzynkach na słonecznych tarasach. Jeśli zdecydują się Państwo na ten wariant, należy przestrzegać tych zasad:
Na dno doniczki należy wsypać żwir lub keramzyt dla utworzenia mocnej warstwy drenażowej.
Należy użyć lekkiego podłoża z dużym udziałem piasku.
W pojemniku należy podlewać dopiero w chwili, gdy podłoże całkowicie wyschnie.
Podczas lata nie wymaga żadnej specjalnej konserwacji i nie potrzebuje nawet podpory, ponieważ jej pędy są sztywne i stabilne. Wielką zaletą dla każdego ogrodnika jest to, że nie cierpi na żadne choroby i niezawodnie omijają ją także zwykłe szkodniki, więc odpada jakiekolwiek traktowanie opryskami. Ponieważ z nadejściem zimy traci część nadziemną, zalecamy jesienią lub wczesną wiosną ściąć suche pędy tuż nad ziemią, aby miała miejsce na nowy wzrost. Bylina jest w pełni mrozoodporna aż do -23 °C i zimę na rabacie przetrwa bez konieczności jakiejkolwiek specjalnej ochrony. Doniczki jednak lepiej przenieść w osłonięte miejsce przy zewnętrznej ścianie domu.
Podane informacje opierają się na naszym doświadczeniu, prosimy traktować je jedynie jako wskazówki. Terminy mogą się różnić w zależności od pory roku, klimatu, lokalizacji, dat siewu i przesadzania, a także warunków panujących w szklarni. Zawsze zalecamy przetestowanie, jak roślina radzi sobie w Twoich warunkach. Prosimy nie traktować tego jako gwarancji.
Zobacz, jak wygląda siewka w ciągu roku.




Anaphalis triplinervis

Anaphalis margaritacea

Anaphalis triplinervis

Anaphalis triplinervis

Alchemilla mollis

Achillea millefolium

Verbena bonariensis

Salvia nemorosa

Echinacea purpurea

Perovskia atriplicifolia

Gaura lindheimeri

Echinacea purpurea

Echinacea pallida

Eryngium planum

Echinacea purpurea

Salvia nemorosa

Calamintha nepeta

Rudbeckia fulgida

Calamintha nepeta ssp. nepeta

Gaura lindheimeri

Salvia nemorosa

Leucanthemum vulgare

Achillea millefolium

Perovskia atriplicifolia