Kocimiętka

Kocimiętka Alba to aromatyczna bylina, której botaniczna nazwa prawdopodobnie nawiązuje do starożytnego etruskiego miasta Nepet, gdzie kiedyś była obficie uprawiana. Dziś stanowi niezastąpioną część słonecznych rabat, na których najlepiej rośnie w przepuszczalnej i piaszczystej glebie. Wyróżnia się wyjątkową odpornością, bez problemu znosi ostre mrozy nawet do minus trzydziestu czterech stopni i nie cierpi na choroby ani szkodniki. Z jej uprawą bez trudu poradzą sobie nawet początkujący. Otrzymasz od nas już wyrośniętą sadzonkę w doniczce, którą wystarczy przesadzić prosto do ogrodu, gdzie utworzy żywotną kępę szarozielonych liści. W ogrodzie funkcjonuje jako idealna towarzyszka dla róż, jak i w naturalnie zaaranżowanych nasadzeniach. W maju, czerwcu i ponownie we wrześniu pokrywa się czysto białymi kwiatami, które przyciągają pszczoły i motyle. Odmiana z grupy faassenii dorasta do wysokości pięćdziesięciu centymetrów i ma długie, proste łodygi odpowiednie na kwiat cięty.

Kocimiętki to idealne towarzyszki róż, pasują do ogrodów w stylu naturalnym, a niższe gatunki także do skrzynek i doniczek. Niektóre z nich są nieodpartym wabikiem dla kotów, powoduje to halucynogen nepetalakton. Powinien on być w największym stopniu zawarty w gatunku Nepeta cataria. Natomiast kocimiętki o zapachu cytryny podobno nie przyciągają kotów. Nazwa botaniczna Nepeta prawdopodobnie pochodzi od nazwy starożytnego etruskiego miasta Nepet - Nepi na terenie dzisiejszej włoskiej prowincji Viterbo, gdzie roślina była kiedyś uprawiana. Kocimiętka groniasta naturalnie rośnie na suchych łąkach i skalistych, kamienistych zboczach od Kaukazu aż po Azję Środkową. Ma aromatyczne szarozielone listki i tworzy kępiastą, półkulistą krzewinkę. 'Superba' to świetna odmiana, ceniona za swój energiczny, poduszkowaty wzrost i niemal nieprzerwane kwitnienie.

Kocimiętki to idealne towarzyszki róż, pasują do ogrodów w stylu naturalnym, a niższe gatunki również do skrzynek i doniczek. Niektóre z nich są nieodpartą pokusą dla kotów, powoduje to halucynogen nepetalakton. Powinien on być w największym stopniu zawarty w gatunku Nepeta cataria. Z kolei kocimiętki o zapachu cytryny podobno nie przyciągają kotów. Nazwa botaniczna Nepeta prawdopodobnie pochodzi od nazwy starożytnego etruskiego miasta Nepet - Nepi na terenie dzisiejszej włoskiej prowincji Viterbo, gdzie roślina była kiedyś uprawiana. Kocimiętka groniasta naturalnie rośnie na suchych łąkach i skalistych, kamienistych zboczach od Kaukazu aż po Azję Środkową. Ma aromatyczne szarozielone listki i tworzy kępiasty, półkulisty krzaczek. Walker’s Low otrzymała swoją nazwę od irlandzkiej posiadłości, gdzie została wyhodowana w 1970 roku. Ma najbardziej intensywne niebiesko-fioletowe zabarwienie kwiatów.

Kocimiętki to idealne towarzyszki róż, pasują do ogrodów w stylu naturalnym, a niższe gatunki również do skrzynek i doniczek. Niektóre z nich są nieodpartą pokusą dla kotów, powoduje to halucynogen nepetalakton. Powinien on być w największym stopniu zawarty w gatunku Nepeta cataria. Z kolei kocimiętki o zapachu cytryny podobno nie przyciągają kotów. Nazwa botaniczna Nepeta prawdopodobnie pochodzi od nazwy starożytnego etruskiego miasta Nepet - Nepi na terenie dzisiejszej włoskiej prowincji Viterbo, gdzie roślina była kiedyś uprawiana. Grupa faassenii charakteryzuje się witalnym, wzniesionym wzrostem, delikatnym ulistnieniem i długimi łodygami odpowiednimi do cięcia. Six Hills Giant ma nieco jaśniejszy kolor kwiatów niż Walkers Low. Rośnie w zwiewnych kępach i bardzo obficie kwitnie. Długie łodygi odpowiednie do cięcia.

Kocimiętki to idealne towarzyszki róż, pasują do ogrodów w stylu naturalnym, a niższe gatunki również do skrzynek i donic. Niektóre z nich są nieodpartym magnesem dla kotów, powoduje to halucynogen nepetalakton. Powinien on być w największym stopniu zawarty w gatunku Nepeta cataria. Natomiast kocimiętki o zapachu cytryny podobno nie przyciągają kotów. Nazwa botaniczna Nepeta pochodzi prawdopodobnie od nazwy starożytnego etruskiego miasta Nepet - Nepi na terenie dzisiejszej włoskiej prowincji Viterbo, gdzie roślinę kiedyś uprawiano. Kocimiętka Senior rośnie w zwartych kępach dorastających do wysokości 40 cm.

Kocimiętka wielkokwiatowa pochodzi z rejonu Kaukazu i Europy Wschodniej, gdzie naturalnie rośnie na otwartych łąkach i pastwiskach. To bujnie i prosto rosnąca bylina kępowa, która wniesie do ogrodu przyjemny, aromatyczny zapach. Najlepiej udaje się w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, na dobrze przepuszczalnej, gliniasto-piaszczystej glebie. To roślina zupełnie niewymagająca, która nie choruje ani nie cierpi na szkodniki, nie wymaga podpór i poradzi sobie nawet z silnymi mrozami do -34 °C. Pielęgnacja jest bezproblemowa nawet dla początkujących. Odmiana Dawn to Dusk wyróżnia się delikatnymi kwiatami w odcieniach jasnego i brudnego różu. W ogrodzie osiąga około metra wysokości i niezawodnie przyciąga pszczoły oraz inne zapylacze. Świetnie nadaje się na rabaty jako tradycyjne towarzystwo dla róż, ale pięknie wpasuje się też w dziksze łąkowe kompozycje z trawami ozdobnymi. Kwitnie obficie od czerwca do września. Po pierwszej fali kwitnienia zalecamy przycięcie rośliny, co wspomoże dalszy wzrost i sprawi, że kocimiętka zakwitnie jeszcze raz. Jej kwiaty są również jadalne i można je z powodzeniem ścinać do letnich bukietów.

Kocimiętki to idealne towarzyszki róż, pasują do ogrodów w stylu naturalnym, a niższe gatunki również do skrzynek i donic. Niektóre z nich są nieodpartą pokusą dla kotów, odpowiada za to halucynogenny nepetalakton. Powinien on być w największym stopniu zawarty w gatunku Nepeta cataria. Z kolei kocimiętki o zapachu cytrynowym podobno nie przyciągają kotów. Nazwa botaniczna Nepeta pochodzi prawdopodobnie od nazwy starożytnego etruskiego miasta Nepet - Nepi na terenie dzisiejszej włoskiej prowincji Viterbo, gdzie niegdyś uprawiano tę roślinę. Grupa faassenii charakteryzuje się witalnym, wzniesionym wzrostem, delikatnym ulistnieniem i długimi łodygami nadającymi się na kwiat cięty.

Pierwotna dzika forma kocimiętki wielkokwiatowej rośnie wolno w rejonach Kaukazu i wschodniej Europy na łąkach i pastwiskach. To bujnie i wzniesiono rosnąca kępiasta bylina. Bramdean wyróżnia się ciemno wybarwionymi wysokimi łodygami i dużymi wiechami kwiatowymi w nasyconym fioletowoniebieskim kolorze. Po pierwszej fali kwitnienia i następującym po nim przycięciu zakwitnie jeszcze raz. Doskonale nadaje się na rabaty z różami oraz do dzikszych kompozycji łąkowych z trawami.

Kocimiętki są idealnymi towarzyszkami róż, pasują do ogrodów w stylu naturalnym, a niższe gatunki także do skrzynek i donic. Niektóre z nich są nieodpartym wabikiem na koty, co powoduje halucynogen nepetolakton. Substancja ta powinna być w największym stopniu zawarta w gatunku Nepeta cataria. Z kolei kocimiętki o zapachu cytryny podobno nie przyciągają kotów. Nazwa botaniczna Nepeta prawdopodobnie pochodzi od nazwy starożytnego etruskiego miasta Nepet - Nepi na terenie dzisiejszej włoskiej prowincji Viterbo, gdzie roślinę kiedyś uprawiano. Kocimiętka groniasta naturalnie rośnie na suchych łąkach i skalistych, kamienistych zboczach od Kaukazu aż po Azję Środkową. Ma aromatyczne szarozielone listki i tworzy kępiasty, półkulisty krzew. Amelia kwitnie jasnoróżowymi kwiatuszkami z ciemniejszym, purpurowo wybarwionym kielichem.