Wilczomlecz

To typowy gatunek śródziemnomorski, który u nas dobrze znosi suszę i upał, ale nie zimowe zawilgocenie. Odmiana 'wulfenii' powinna być mniej wrażliwa na chłód, jednak nietolerancja na zimowe zawilgocenie pozostaje. Sadzimy w miejscach osłoniętych, np. przed ciepłą ścianą domu na rabatach w stylu śródziemnomorskim. Florystycznie cenny ze względu na swoją zieleń i wczesne kwitnienie. W wazonie wytrzymuje 7–10 dni. Uwaga na mleczny sok w łodygach, który może podrażniać skórę.

Wilczomlecz pochodzący z Włoch i Sycylii. Delikatnie rozgałęziony. Ma bardziej zwiewny pokrój niż na przykład wilczomlecz pstry.

To typowy gatunek śródziemnomorski, który u nas dobrze znosi suszę i upał, ale nie zimowe zawilgocenie. Sadzimy w miejscach osłoniętych, np. przed ciepłą ścianą domu na rabatach w stylu śródziemnomorskim. Florystycznie jest cenny ze względu na swoją zieleń i wczesne kwitnienie. Uwaga na mleczny sok w łodygach, który może podrażniać skórę. W wazonie wytrzymuje 7–10 dni. 'Silver Swan' ma kremowobiało pstre liście i jest świetnym dodatkiem do eleganckich bukietów.

Wilczomlecz kwitnący to niepozorna, ale niezwykle urocza północnoamerykańska bylina preriowa, która do każdego ogrodu wniesie lekkość i zwiewność. W swojej ojczyźnie rośnie na skąpanych w słońcu, otwartych przestrzeniach oraz w widnych, skalistych lasach. Dlatego dobrze rośnie w pełnym słońcu w przepuszczalnej, gliniastej lub piaszczystej glebie. Kiedy przesadzisz naszą wyrośniętą sadzonkę na rabatę, szybko się przyjmie i stanie się bardzo niewymagającą rośliną, odpowiednią również dla początkujących. Z łatwością przetrwa nawet tęgie mrozy, spadające do minus dwudziestu ośmiu stopni. W porównaniu ze swoimi bardziej masywnymi krewnymi ten wilczomlecz prezentuje się bardzo delikatnie. Od czerwca do sierpnia tworzy lawinę drobnych, białych kwiatów, które niezawodnie przyciągają pszczoły i motyle. Przy pielęgnacji pamiętaj jednak, że jak wszystkie wilczomlecze, wydziela on biały sok, który u wrażliwych osób może wywołać reakcję alergiczną. Doskonale wkomponuje się w nasadzenia sucholubne, a jego kwiaty można również ścinać do letnich bukietów. Zachowuje swoje piękno także po przekwitnięciu, kiedy wraz z nadejściem jesieni jego liście przebarwiają się na ciekawe, czerwone tony. Ponadto nie cierpi na żadne choroby ani szkodniki.

Rodzimy gatunek wilgociolubnego wilczomlecza. Dziko rośnie przede wszystkim w rejonie Połabie i na południowych Morawach. Jego naturalne siedliska to wilgotne i zalewowe łąki, doliny rzeczne i lasy łęgowe. W ogrodzie zniesie pełne słońce i półcień, zawsze zależy to od warunków wilgotnościowych. Może rosnąć również na zwykłej rabacie i znajdzie zastosowanie na brzegach oczek wodnych lub w podmokłych miejscach. Oprócz okresu kwitnienia jest interesujący także jesienią, gdy jego liście przebarwiają się na czerwone odcienie.