Wilczomlecz Silver Swan

To typowy gatunek śródziemnomorski, który u nas dobrze znosi suszę i upał, ale nie zimowe zawilgocenie. Odmiana 'wulfenii' powinna być mniej wrażliwa na chłód, jednak nietolerancja na zimowe zawilgocenie pozostaje. Sadzimy w miejscach osłoniętych, np. przed ciepłą ścianą domu na rabatach w stylu śródziemnomorskim. Florystycznie cenny ze względu na swoją zieleń i wczesne kwitnienie. W wazonie wytrzymuje 7–10 dni. Uwaga na mleczny sok w łodygach, który może podrażniać skórę.

Wilczomlecze nadają się do uprawy na słonecznych rabatach żwirowych. Tworzą krzaczaste, półkuliste kępy z delikatnymi, wąskimi, szarozielonymi listkami na smukłych łodygach. Zakwitają później niż inne wilczomlecze, a potem kwitną bardzo długo i pozostają świeżo zielone aż do jesieni.

Trwały wilczomlecz pochodzący z Nepalu. Ma wąskie liście z charakterystycznym białym nerwem środkowym i limetkowo-zielone kwiaty.

Pryšec Miners Merlot je dramatickým prvkem každého jarního záhonu, který okamžitě upoutá pozornost svou neobvyklou barevností. Tato odrůda se vyznačuje temně vínovými až fialovými listy, které tvoří dokonalý kontrast k zářivě limetkovým květenstvím objevujícím se od dubna do června. Původní botanický druh pryšce mandloňovitého se přirozeně vyskytuje ve světlých lesích a na jejich okrajích, proto i v zahradě ocení stanoviště na slunci nebo v polostínu s propustnou, humózní půdou. Ačkoliv se jedná o spíše krátkověkou trvalku, během svého života vytvoří husté trsy, které efektivně vyplní prostor mezi ostatními rostlinami a dorůstají výšky až 60 centimetrů. Je to vděčná rostlina i pro začínající zahradníky, protože netrpí na choroby ani škůdce a bez problémů zvládá mrazy až do -20 °C. Květy jsou navíc plné nektaru, takže na jaře spolehlivě přilákají včely a další opylovače. Miners Merlot se skvěle hodí i k řezu do vázy, kde svými limetkovými květy dodá kyticím svěžest a moderní vzhled. Při manipulaci s rostlinou je však třeba dbát zvýšené opatrnosti a ideálně používat rukavice, protože roní bílé mléko, které je jedovaté a může dráždit pokožku.

Ten niezwykły wilczomlecz to pochodząca z Ameryki Północnej bylina preriowa rosnąca na otwartych przestrzeniach i w skalistych, jasnych lasach. W przeciwieństwie do swoich potężniejszych krewnych, ten kwitnący wilczomlecz sprawia wrażenie delikatnego i lekkiego. Wabi pszczoły i motyle. Nadaje się do nasadzeń sucholubnych i na kwiat cięty. Jednak jak wszystkie wilczomlecze wydziela biały sok, który może uczulać. Wygląda interesująco również po przekwitnięciu, a jesienią wybarwia liście na czerwone odcienie.

Rodzimy gatunek wilgociolubnego wilczomlecza. Dziko rośnie przede wszystkim w rejonie Połabie i na południowych Morawach. Jego naturalne siedliska to wilgotne i zalewowe łąki, doliny rzeczne i lasy łęgowe. W ogrodzie zniesie pełne słońce i półcień, zawsze zależy to od warunków wilgotnościowych. Może rosnąć również na zwykłej rabacie i znajdzie zastosowanie na brzegach oczek wodnych lub w podmokłych miejscach. Oprócz okresu kwitnienia jest interesujący także jesienią, gdy jego liście przebarwiają się na czerwone odcienie.

Gatunek wilczomlecza pochodzący z obszaru śródziemnomorskiego, z kamienistych i suchych zboczy. Rośnie kępowo, tworzy płożące pędy ze spiralnie ułożonymi liśćmi. U nas uprawiany jako roślina skalna. Dzięki swojemu płożącemu wzrostowi dobrze sprawdza się w pojemnikach, na murkach, na krawędziach tarasów i ścieżek.

Ten wilczomlecz znany jest także pod nazwą Euphorbia polychroma. Naturalnie rośnie w środkowej i południowej Europie na słonecznych zboczach i na jasnych obrzeżach lasów. Dla wiosennego ogrodu jest niezastąpioną byliną w połączeniu na przykład z serduszkami, tulipanami i narcyzami.

Wilczomlecz pochodzący z Włoch i Sycylii. Delikatnie rozgałęziony. Ma bardziej zwiewny pokrój niż na przykład wilczomlecz pstry.