Krwawnica

Krwawnica rózgowata jest bardziej elegancka i smuklejsza niż bardziej znana krwawnica pospolita. Ma też znacznie lżejszy kwiatostan. Liście są gładkie i węższe, a jesienią przebarwiają się na ciemnoczerwono. Rose Queen to bardzo ładna, jak na krwawnicę niska odmiana z delikatnymi kłosami kwiatowymi. Dobrze radzi sobie również z nieco mniejszą wilgotnością i może być sadzona na typowych rabatach oraz przy brzegach oczek wodnych.

Swirl to obficie kwitnąca odmiana krwawnicy rózgowatej, która wniesie do Twojego ogrodu lekkość i elegancję. W porównaniu ze zwykłą krwawnicą pospolitą ma znacznie bardziej zwiewne kwiatostany i smuklejszy pokrój, dzięki czemu nie rozrasta się tak mocno na rabatach. Dorasta do wysokości około jednego metra i swoimi purpuroworóżowymi kwiatami zdobi ogród przez całe lato. Chociaż jej naturalnym środowiskiem są miejsca wilgotne, to w porównaniu z innymi gatunkami zaskakująco dobrze toleruje suchsze warunki. Czyni ją to rośliną uniwersalną, którą można umieścić zarówno przy elementach wodnych, jak i w mieszanych kompozycjach bylinowych, gdzie pięknie dopełni na przykład trawy lub inne byliny bardziej lubiące wilgoć. Oprócz letniego kwitnienia krwawnica ucieszy Cię także pod koniec sezonu. Jej gładkie i wąskie liście przebarwiają się jesienią na efektowne odcienie czerwieni, tworząc ciekawy kontrast dla przekwitających roślin. To idealny wybór dla początkujących, ponieważ nie wymaga podpór, nie choruje i jest w pełni mrozoodporna. Jeśli lubisz układać bukiety, nie wahaj się ściąć paru łodyg do wazonu – w dekoracjach kwiatowych wyglądają one bardzo naturalnie i dziko. Roślina ta jest również ogromnym wabikiem dla pszczół i motyli, którym dostarcza obfitości nektaru.

Krwawnica pospolita to pierwotnie rodzima dzika bylina, którą zazwyczaj spotykamy na wilgotnych łąkach, w płytkich wodach lub na bagnistych brzegach stawów. To zupełnie niewymagająca roślina, która świetnie sobie radzi również z cięższą glebą gliniastą i kocha słońce. Odmiana Robert wyróżnia się intensywnymi, purpuroworóżowymi, kłosowatymi kwiatostanami i, w odróżnieniu od oryginalnego gatunku rośnie w sposób bardziej zwarty, i osiąga z reguły 70 do 90 centymetrów. Czym sprawnie dostosowuje się objętościowo do mniejszych ułożeń kwiatowych na rabatce z bylin, naturalnie zdobiąc mocno napojone wodą rośliny. Od lipca do września miejsce jej egzystencji wprost emanuje energią brzęcząc intensywnym życiem, albowiem pełni potężną zachętę w stronę roju oblatujących ją pszczół czy gromady poszukujących schronienia na gęstych obrzeżach motyli. Tuż przed jesienią forma roślinna przechodzi zauważalny obrót i ubarwia bujne pędy odżywcze do nieokiełznanych form od pomarańczy do krwistej purpury wprost powiększając walory zdobiące przestrzeń w granicach wystąpienia wczesnych opadów śniegu z mrozem. Kwiaty rewelacyjnie wkomponowują się także w letnie bukiety, gdy są ucinane.