Akant miękki Alba

Mak wschodni Royal Wedding to przyciągająca oko bylina, która wnosi do wiosennego ogrodu prawdziwą elegancję. Pochodzi oryginalnie z surowszych warunków Kaukazu, Turcji oraz Iranu, gdzie rośnie na nasłonecznionych skalistych zboczach i suchych łąkach. Z tego też względu wykazuje wybitną odporność – bez trudu przetrwa mrozy sięgające aż minus czterdziestu stopni, i obędzie się bez żadnej misternej, angażującej dbałości w utrzymanie pielęgnacji. Otrzymasz od nas wyrośniętą sadzonkę w doniczce, którą wystarczy przenieść by umiejscowić na stanowisku oferującym w przewadze nasłonecznienie posługując się formą przepuszczalnej gliniastej gleby. Odmiana Royal Wedding w maju i czerwcu nagrodzi Cię obfitymi i wybitnie kształtnymi kwiecistymi misami ozdobionymi z góry czysto białymi płatkami okwiatu kryjąc głęboko ukryty zjawiskowy z wewnątrz mroczny dumnie prężący ciemnowiśniowy cętek. To wspaniałe urocze okwiecenie działa przy tym jak solidny wabik wabiący niezawodnie przeróżnej maści pożyteczne gromady pszczół oraz całą watahę mniejszych lub wielkich owadów na pożytek całego bliskiego zapylającego obszaru wokół. U maków wschodnich rzeczą wybitnie typową jawi się krótko trwający obrót zachowań a dotyczy liści gdy tuż niedługo od razu po przekwitnięciu wyraźnie obficie owłosione zielone liście obficie i bez zawahania zamierają. Przez czas potężnego i ciepłego letniego grzania zaostrza do stanu snu zatrzymując całą produkcję nad wyraz chętnie zyskując siłę a zregenerowane nieduże strzępy ułamka małej warstwy zielonych fragmentów częstokroć ujrzą obiektywnie od blasku odżycia zaledwie dobijając z wierzchu z końcem u progu lata. Przy zagospodarowaniu zieleńca dlatego nieziemsko z pewnością doskonałym sprytnym konceptem obnaża sens wysadzić sadzonki umieszczając przy obrysie blisko granic z gęstszym skupiskiem nieco opóźnionych innych wybijających roślin z reguły nieco ciut powolnych wypełniając naturalną koleją pustą skrytkę powstałego odpoczywającego bytu korzenia po maku ucinającym na sen. Schorzenia szerokim murem okrążą to piękno tryskając siłą przy którym nie oczekuje ono ani odrobinę cienia palika oporowego a o własnych uformowanych swych siłach od góry u szczytowej warstwy powstrzyma przy granicach wzniosłego pomiaru pędu przybliżających zaledwie od ponad sześćdziesięciu u pułapu osiemdziesięciu do pełnych centymetrów w dół. Skup u baczności baczenie uważając na pofalowany problem przez norniki polne gdzie w smak owym łakomym podgryzającym zwierzętom padają jego w głębi rzepu opływające i grube gęste mięsiste i soczyste złoża z korzeni. Innymi w pełni obiektywnie trwała solidna godna miana potężnej roślina to rarytas gdzie nawet laik z bystrym radosnym nowicjuszem gładko poczuje w swym własnym krzepieniu wielki z w dłoniach obrót tryumfujący kłopotliwe przeciwności oddając pełnię wygranego dzieła sukcesu przy zero panicznych ataków stawiając na pomyślność. Biorąc do uwagi obiektywne założenie bo mianowicie z tytułu form trującej rośliny ze zdrowego z dystansu rozeznania pomijając konsumowanie to z całą z pełną premedytacją z urzędu zjadać go nie wolno omijając od potraw spożywczych w naturalnie podpartym zdrowym ujęciu w ustrzeżeniu i obronie zapobiegania truciźnie w krew. Ogromne białe okwiecenie robi szał wyłuskując pokusę na dłonie wybijających na uśmiech wielkich hobbystów na kwiat cięty od łap dając u cieczy aczkolwiek przy małym wymogu na cwaniackim manewrze. Sposobem standardowego w makach postępowania istnieje konieczność odcięcia łodygi prosto punkt w chwili pojawienia wykształcenia momentu pierwszego znaku barw tuż tylko przed lekko drobnym drobnym pęknięciem szczeliny widoku kwiata. Wtedy pędem przycięte na obrysie pędy na zaledwie marnych dwadzieścia byle około wyliczonych rzetelnie u sekund bez zawahania podpalamy ostrym punktem płomienia dbając ucieczkę puszczonych lepkich mleczek tamując ulew przed wrzuceniem do naczyń głęboko zanurzonego szkła skrywających obfitując we mróz wodnych mas obmycia i wody wprost sprytnie ratując okwiecenie. Tego rodzaju działaniem i potęgą postępowania zdobędziesz zaproszenie gdzie kwaterą wygody w wazonie utrzyma dla wdzięku wprost i urokliwie oszałamiające krasne i urodziwe obrotowe niemal cztery radosne obiektywne ciche radosne dni niosąc garść powabnej subtelnie niezwykłej doli nieziemskiego daru puszystego lotu grawitacji. W dziedzinie suchych kompozycji owszem do zapomnienia nadają swych szlaków podbijając fiasko bo w bukietach chrupiących stąd nieodłącznie u wiosennych wycięć wyparły od gry jakiekolwiek z groźnych bliskich zapędów form opozycji kradnąc show od podium wygrywając zawody z wcale niemiłosierną potężną u siły mocą z obiektywnie do prawdy w rzędach z pewnością od konkurencji.

Długowieczna, imponująca bylina. Do wykorzystania jako efektowny soliter na słońce i do półcienia. Zajmuje jej trochę czasu, zanim zadomowi się na nowym miejscu w ogrodzie i dopiero wtedy zakwitnie. Ozdobna jest jednak także dzięki swoim świeżo zielonym, błyszczącym i wyraźnie powycinanym liściom. Są one znane jako motyw liścia akantu stosowany w architekturze i sztuce użytkowej już od antyku.

Kwiaty ostnic przyciągają wzrok na rabatach i w bukietach swoją lekkością i delikatnością. Wszystkie ostnice kochają pełne słońce i suchą, kamienistą, dobrze przepuszczalną glebę. Aby wyglądały na rabatach jak najbardziej naturalnie, warto sadzić je po kilka sztuk w luźnych grupach wraz z innymi sucholubnymi bylinami i roślinami cebulowymi. Dopiero wtedy ich źdźbła i kwiatostany, poruszane najmniejszym podmuchem wiatru, w pełni zaprezentują swój urok. Ostnica Ponny Tails to gatunek pochodzący ze stepów Meksyku, Teksasu i Patagonii. Zwiewne, gęste kępy włosowatych, delikatnych liści przypominają koński ogon. Liście mają kolor zielony, przechodzący w słomkowy w stronę kwiatów. Na odpowiednim stanowisku sama się rozsiewa.

Baptysja pochodzi z Ameryki Północnej, należy do rodziny bobowatych i wyglądem przypomina łubin – łubin trwały. W odróżnieniu od niego nie cierpi jednak na choroby grzybowe i nie smakuje tak bardzo ślimakom. Oprócz niebieskich kwiatów interesujące są właśnie duże strąki, które zdobią roślinę jeszcze długo po przekwitnięciu. Indianie północnoamerykańscy używali korzeni baptysji do dezynfekcji ran i obniżania gorączki, a liści do barwienia tkanin. W przypadku baptysji najważniejsza jest cierpliwość, potrzebuje trochę czasu, zanim w pełni się przyjmie i wytworzy potężny system korzeniowy przystosowany do przetrwania długich okresów suszy i pożarów. Potem jest bardzo długowieczna. Została wybrana byliną roku w sezonie 2019. Elegancka, czysto biała 'Alba' ma również nieco jaśniejsze liście.

Ciemierniki to zimozielone byliny, które tworzą powoli rozrastające się kępy skórzastych, ciemnozielonych liści. Łodygi niosą zazwyczaj cztery do pięciu kwiatów. Rozkwitają bardzo wcześnie, już pod koniec zimy i na początku wiosny. Do wazonu nadają się dopiero po tym, jak w środku kwiatu utworzą się widoczne zalążnie, a kwiat dojrzeje. Wcześniej mają tendencję do więdnięcia, a łodygi nie utrzymują kwiatu w pozycji pionowej. Wszystkie części rośliny są trujące. Półpełne kwiaty ciemiernika Double Ellen Picotee przebarwiają się na biało i jasnoróżowo z purpurowo-bordowym obrzeżeniem.

Ciemierniki to zimozielone byliny, które tworzą powoli rozrastające się kępy skórzastych, ciemnozielonych liści. Łodygi niosą zazwyczaj od czterech do pięciu kwiatów. Zakwitają bardzo wcześnie, już pod koniec zimy i na początku wiosny. Do wazonu nadają się dopiero po tym, jak w środku kwiatu utworzą się widoczne nasienniki i kwiat dojrzeje. Wcześniej mają tendencję do więdnięcia, a łodygi nie utrzymają kwiatu w pozycji pionowej. Wszystkie części rośliny są trujące. Kwiaty odmiany Double Ellen Green są półpełne, w jasnym, jasnozielonym kolorze z białymi pręcikami. 

Powojnik Mrs R. Brydon to nietypowa i bardzo odporna bylina, która wniesie do ogrodu subtelność i kolor w momencie, gdy lato przechodzi w jesień. Pierwotny gatunek pochodzi z zakrzewionych i leśnych obrzeży Azji Wschodniej, dlatego u nas również odpowiada mu stanowisko słoneczne lub w lekkim półcieniu. Dobrze będzie rósł na gliniastej i próchnicznej glebie z normalnym podlewaniem. Ciekawostką u tego powojnika jest jego zmienny wzrost. Jeśli zapewnisz mu podporę w postaci płotu lub trejażu, chętnie będzie się po niej wspinał aż do wysokości dwóch i pół metra. Gdy jednak zostawisz go swobodnie bez podpór, rośnie dywanowo, tworząc gęsty krzew. Od nas otrzymasz wyrośniętą sadzonkę w doniczce, którą wystarczy bezpośrednio przesadzić do ogrodu. Pielęgnacja jest łatwa, roślina nie cierpi na choroby ani szkodniki i bez problemu poradzą z nią sobie nawet początkujący. W sierpniu i wrześniu pokryje się mnóstwem kwiatów we wspaniałym lawendowoniebieskim odcieniu, które reagują na temperaturę otoczenia, potrafiąc ciekawie blednąć lub ciemnieć. Kwiaty niezawodnie przyciągają pszczoły i świetnie nadają się na kwiat cięty do bukietów. Podczas manipulacji pamiętaj, że roślina jest trująca.

Rutewka orlikolistna to urocza bylina, która w ogrodzie wygląda jak puszysta, kolorowa chmurka. Jej nazwa gatunkowa nawiązuje do uderzającego podobieństwa liści do orlików – są one delikatnie podzielone, szarozielone i bardzo dekoracyjne jeszcze przed samym kwitnieniem. Pierwotnie gatunek ten rośnie w wilgotniejszych, widnych lasach i na łąkach Europy oraz Azji, dlatego również w Twoim ogrodzie będzie mu służyć próchnicza, niewysychająca gleba w słońcu lub w półcieniu. W czerwcu i lipcu roślina okrywa się welonem drobnych kwiatuszków, które składają się głównie z wyrazistych pęczków pręcików bez płatków korony. Te puszyste kwiatostany w odcieniach liliowym i jasnoróżowym przyciągają mnóstwo zapylaczy i pszczół. Dzięki swojej wysokości, która może przekroczyć nawet jeden metr, doskonale nadaje się na tło rabat bylinowych, którym dodaje lekkości, wysokości i zwiewności. Kwiaty są doskonałe także do cięcia do wazonu, gdzie zachowują świeżość i sprawdzają się jako delikatny materiał wypełniający. Jest to roślina długowieczna i w pełni mrozoodporna, odpowiednia również dla początkujących, trzeba tylko pamiętać, że jest trująca.

Ten gatunek kosaćca wywodzi się prapierwotnie prawdopodobnie z basenu Morza Śródziemnego. Od dawna bardzo lubiana ozdobna roślina ogrodowa, wyhodowana w wielu odmianach. Podobno uprawiali je już Celtowie, popularny był w średniowieczu i stał się rośliną heraldyczną. W wazonie wytrzymuje 3–7 dni. Kosaciec 'Immortality' ma kwiaty słodko pachnące, czysto białe.

Przetacznikowiec to rodzima bylina wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na wilgotnych łąkach i w jasnych lasach. Imponujące są jego kwiaty ułożone we wzniesione, rozgałęzione kłosy. Są wielkim magnesem dla owadów i motyli. Po przekwitnięciu rośliny zdobią długo aż do zimy trwałe owocostany. Te imponujące byliny wytrzymują w wazonie około 7 dni. 'Pink Glow' to ogrodowy kultywar dzikiej, jasnoróżowo kwitnącej formy przetacznikowca. Ma sztywne, jasnoróżowe kwiatostany.

Ten gatunek szałwii pochodzi pierwotnie ze stepowych obszarów Europy Środkowej i Wschodniej. Tworzy obficie kwitnące małe kępy z prostymi, wzniesionymi łodygami. Na rabatach najlepiej wygląda w grupach. Tradycyjnie sadzona, ze względu na ten sam okres kwitnienia, jako towarzystwo dla róż. Równie dobrze będzie jednak wyglądać w mieszanych, sucholubnych nasadzeniach stepowych z trawami. Jest doskonałym pastwiskiem dla pszczół. W wazonie wytrzymuje 7 dni. Adrian to biało kwitnąca odmiana.

Ciemierniki to zimozielone byliny, które tworzą powoli rozrastające się kępy skórzastych, ciemnozielonych liści. Łodygi niosą zazwyczaj cztery do pięciu kwiatów. Rozkwitają bardzo wcześnie, już pod koniec zimy i na początku wiosny. Do wazonu nadają się dopiero po tym, jak w środku kwiatu utworzą się widoczne zalążnie, a kwiat dojrzeje. Wcześniej mają tendencję do więdnięcia, a łodygi nie utrzymują kwiatu w pozycji pionowej. Wszystkie części rośliny są trujące. Ciemiernik Double Ellen Yellow Spotted ma jasnożółto-zielone, półpełne kwiaty z wyraźnym, ciemnobordowym kropkowaniem.

Pluskwica japońska wnosi świeżość do cienistych zakątków ogrodu. W swojej ojczyźnie rośnie w cienistych, górskich dolinach Japonii, dlatego u nas najlepiej odpowiada jej półcień aż do cienia oraz wilgotniejsza, gliniasto-próchniczna gleba. Z otrzymanej wyrośniętej sadzonki w doniczce wyrośnie niezawodna i długowieczna bylina, z którą poradzą sobie nawet początkujący. Nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, nie cierpi na choroby ani szkodniki i przetrwa nawet silne mrozy spadające do minus dwudziestu ośmiu stopni. Cała roślina jest jednak trująca. Ozdabia rabaty nie tylko białymi kwiatami, ale także wyrazistymi, ciemnozielonymi liśćmi. Wiosną potrzebuje dużo przestrzeni i czasu na wypuszczenie pędów. Idealnie można ją łączyć z wczesnymi roślinami cebulowymi, które wypełnią puste miejsca. Od sierpnia do września tworzy wzniesione kwiatostany pełne drobnych kwiatów, które doskonale posłużą na kwiat cięty do bukietów w późnym lecie. Odmiana Silver Dance dorasta do osiemdziesięciu centymetrów wysokości, wyróżnia się zwartym pokrojem i kwitnie naprawdę bardzo długo i niestrudzenie.

Phlomis tuberosa, czyli żeleźniak bulwiasty, wnosi do bylinowych nasadzeń niepowtarzalną sylwetkę. Ta okazała roślina pochodząca z europejskich stepów jest wręcz stworzona dla miłośników naturalnych ogrodów, którzy szukają czegoś niespotykanego. Jej ciemnofioletowe łodygi tworzą ciekawy kontrast dla jasnoróżowo-liliowych kwiatów, które ułożone są w regularnych okółkach jeden nad drugim. Ta piętrowa struktura prezentuje się bardzo dekoracyjnie, a na rabacie wygląda interesująco, zwłaszcza w połączeniu z delikatniejszymi roślinami. Dla florystów żeleźniak to dosłownie skarb. Możesz go ścinać do świeżych, letnich bukietów, ale jego prawdziwy czas nadchodzi podczas suszenia. Przekwitłe nasienniki doskonale zachowują bowiem swój kształt i w wazonie będą zachwycać przez całą zimę. Jeśli zostawisz je na rabacie, zadbają o piękny widok nawet w miesiącach, gdy ogród śpi. To całkowicie niewymagająca i mrozoodporna bylina, która uwielbia słońce i przepuszczalną glebę. W naszej naturze należy do gatunków silnie zagrożonych, więc jej uprawa w ogrodzie to również mały wkład w ochronę bioróżnorodności.

Lnica Canon Went to bylina o delikatnym wyglądzie, z wzniesionymi, cienkimi łodygami, pierwotnie pochodząca z basenu Morza Śródziemnego. Chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się krucha, jest to wytrzymała roślina, która stworzy w ogrodzie piękne wertykalne akcenty. Uwielbia słoneczne stanowiska i przepuszczalną, choćby i piaszczystą glebę, gdzie rośnie najlepiej. Kwitnie wielokrotnie przez całe lato, aż do jesieni, więc będzie cieszyć oko naprawdę długo. Odmiana Canon Went szczyci się drobnymi kwiatuszkami w jasnym łososiowo-różowym odcieniu, które przypominają miniaturowe wyżliny. Liście są również delikatne, równowąskie i mają szarozielony kolor. Na rabatach świetnie komponuje się z trawami ozdobnymi lub innymi sucholubnymi bylinami, dodając im lekkości i zwiewności. Stanowi także ogromny magnes dla zapylaczy, zwłaszcza pszczół. Choć jest to krótkowieczna bylina, na odpowiednim stanowisku niezawodnie się rozsiewa, dzięki czemu można cieszyć się nią przez wiele lat. Jeśli lubisz dekorować swój dom, z pewnością ucieszy Cię to, że lnica nadaje się do cięcia i wytrzyma w wazonie nawet do 14 dni.

Obiedka to jedna z najpiękniejszych traw ozdobnych, która wnosi do ogrodu ruch i delikatny szum. Pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie naturalnie rośnie w widnych i wilgotnych lasach lub na brzegach strumieni, dlatego i u nas najlepiej odpowiada jej półcień oraz próchniczna, niewysychająca gleba. Jej największą ozdobą są płaskie kłoski przypominające małe rybki, które zwisają z łukowatych, przewieszających się pędów, a w trakcie sezonu zmieniają kolor ze świeżej zieleni, przez beż, aż po ciepłe miedziane odcienie, podczas gdy liście jesienią przebarwiają się na złotożółto. Obiedka to doskonały wybór na kwiat cięty do świeżych bukietów, którym nadaje zwiewności, a jeszcze lepiej wygląda po zasuszeniu, zachowując na długo swój kształt i kolor. Ponadto jest to w pełni mrozoodporna bylina, która bez problemu znosi nasze zimy i ucieszy każdego ogrodnika swoją niewymagającą naturą.

Czarcikęs łąkowy to piękna i delikatna bylina, której nazwie towarzyszy bardzo szczególna legenda. Według niej diabeł w złości na ochronną moc tego ziela odgryzł jego kłącze. W naturze rośnie najczęściej na wilgotnych łąkach i pastwiskach, ale w ogrodzie świetnie poradzi sobie na słonecznym stanowisku z przepuszczalną glebą. Otrzymasz od nas wyrośniętą sadzonkę w doniczce, którą wystarczy przesadzić prosto na wybraną rabatę. To idealna roślina dla początkujących, niezawodnie znosi mrozy i nie cierpi na żadne szkodniki ani choroby. Dorasta do wysokości od trzydziestu do osiemdziesięciu centymetrów, a od lipca do września tworzy urocze, kuliste kwiaty w fioletowoniebieskim kolorze. Działają one dosłownie jak magnes na pszczoły, bzygi oraz rzadkie gatunki motyli, dla których stanowią bogate pastwisko. W ogrodzie czarcikęs doskonale zaprezentuje się w nasadzeniach naturalistycznych, gdzie docenisz go z luźnymi trawami ozdobnymi. Mocne łodygi z kwiatami możesz z powodzeniem ciąć do letnich bukietów, tworząc delikatną i zabawną strukturę, lub zasuszyć je na zimowe dekoracje.

Ciemierniki to zimozielone byliny, które tworzą wolno rozrastające się kępy skórzastych, ciemnozielonych liści. Łodygi niosą zazwyczaj cztery do pięciu kwiatów. Zakwitają bardzo wcześnie, już pod koniec zimy i na początku wiosny. Do wazonu nadają się dopiero wtedy, gdy w środku kwiatu utworzą się widoczne nasienniki, a kwiat dojrzeje. Wcześniej mają tendencję do więdnięcia, a łodygi nie utrzymują kwiatu w pozycji pionowej. Wszystkie części rośliny są trujące. 'Double Ellen White' to niemal czysto biały, pełnokwiatowy ciemiernik. Płatki okwiatu ma lekko pofalowane, a dolny rząd płatków jest lekko zabarwiony na zielono.

To typowy gatunek śródziemnomorski, który u nas dobrze znosi suszę i upał, ale nie zimowe zawilgocenie. Odmiana 'wulfenii' powinna być mniej wrażliwa na chłód, jednak nietolerancja na zimowe zawilgocenie pozostaje. Sadzimy w miejscach osłoniętych, np. przed ciepłą ścianą domu na rabatach w stylu śródziemnomorskim. Florystycznie cenny ze względu na swoją zieleń i wczesne kwitnienie. W wazonie wytrzymuje 7–10 dni. Uwaga na mleczny sok w łodygach, który może podrażniać skórę.

Ciemierniki to zimozielone byliny, które tworzą powoli rozrastające się kępy skórzastych, ciemnozielonych liści. Łodygi niosą zazwyczaj cztery do pięciu kwiatów. Zakwitają bardzo wcześnie, już pod koniec zimy i na początku wiosny. Do wazonu nadają się dopiero wtedy, gdy w środku kwiatu utworzą się widoczne nasienniki, a kwiat dojrzeje. Wcześniej mają tendencję do więdnięcia, a łodygi nie utrzymują kwiatu w pozycji pionowej. Wszystkie części rośliny są trujące. Double Ellen Pink Spotted ma kwiaty pełne, delikatnie różowe z ciemnowinnymi plamami.

Rudbekia Henry Eilers to niezwykła bylina, która przyniesie do ogrodu magię późnego lata i dzikich północnoamerykańskich prerii. Jako gatunek pierwotny rośnie dziko na słonecznych równinach, dlatego i u nas najlepiej radzi sobie w pełnym słońcu na gliniastej, ilastej, jak i dobrze przepuszczalnej glebie. Otrzymasz od nas wyrośniętą sadzonkę w doniczce, którą po prostu przesadzisz prosto do rabaty. Jest to bardzo niezawodna i długowieczna roślina, która nie zapada na choroby ani szkodniki i bez problemu znosi nawet surowe mrozy aż do minus dwudziestu ośmiu stopni. Z jej pielęgnacją z łatwością poradzą sobie nawet zupełni początkujący. Odmiana Henry Eilers, nazwana na cześć swojego odkrywcy, przyciąga uwagę na pierwszy rzut oka. Z wyraźnych, brązowych środków wyrastają jaskrawożółte płatki, które są nietypowo zwinięte w wąskie rurki. Kwiaty na sztywnych łodygach osiągają wysokość ponad jednego metra i nie wymagają żadnych podpór. W ogrodzie rudbekia świetnie nadaje się do nasadzeń preriowych obok traw ozdobnych lub do wiejskich ogródków, gdzie jej kwiaty przyciągają pszczoły i motyle. Floryści chętnie używają jej do cięcia. Łodygi do wazonu ścinamy, gdy tylko kwiaty się otworzą, a sprawią Ci radość przez siedem do dziesięciu dni. Przekwitłe ciemne tarczki wyglądają wspaniale w suchych kompozycjach, a jeśli zostawisz je na rabacie, stworzą piękny spektakl zimą, zwłaszcza gdy pokryje je szron.

Ciemierniki to zimozielone byliny, które tworzą powoli rozrastające się kępy skórzastych, ciemnozielonych liści. Łodygi niosą zazwyczaj cztery do pięciu kwiatów. Rozkwitają bardzo wcześnie, już pod koniec zimy i na początku wiosny. Do wazonu nadają się dopiero po tym, jak w środku kwiatu utworzą się widoczne zalążnie, a kwiat dojrzeje. Wcześniej mają tendencję do więdnięcia, a łodygi nie utrzymują kwiatu w pozycji pionowej. Wszystkie części rośliny są trujące. Ciemiernik Pretty Ellen Spotted to piękna odmiana o pojedynczych, białych kwiatach w bordowe kropki. Środek z kremowymi pręcikami jest jeszcze dodatkowo podkreślony limonkowo-żółtozielonym przebarwieniem.

Baptysja pochodzi z Ameryki Północnej, należy do rodziny bobowatych i wyglądem przypomina łubin – łubin trwały. W przeciwieństwie do niego nie cierpi jednak na choroby grzybowe i nie smakuje tak bardzo ślimakom. Oprócz niebieskich kwiatów interesujące są na niej właśnie duże strąki, które zdobią roślinę jeszcze długo po przekwitnięciu. Indianie północnoamerykańscy używali korzeni baptysji do dezynfekcji ran i obniżania gorączki, a liści do barwienia tkanin. U baptysji najważniejsza jest cierpliwość, potrzebuje trochę czasu, zanim w pełni się przyjmie i wytworzy potężny system korzeniowy przystosowany do przetrwania długich okresów suszy i pożarów. Potem jest bardzo długowieczna.

Pierwotną ojczyzną serduszek są Korea i Chiny, gdzie rosną w jasnych lasach liściastych. Należą do klasycznych bylin ogrodowych. Perfekcyjnie będą wyglądać na nostalgicznych rabatach, biały wariant wpasuje się również w naturalnie urządzone ogrody leśne. Są lubiane za swoje kwiaty w kształcie serduszek zawieszonych na poziomych lub łukowato wygiętych łodygach. Jakiś czas po przekwitnięciu słabną i zanikają, cała siła rośliny koncentruje się wtedy w korzeniach i w tym momencie możemy całkowicie przyciąć część nadziemną. Przez resztę roku o serduszce nie będziemy w ogrodzie nawet wiedzieć. O swoim uroku przypomni nam znowu wiosną. W wazonie perfekcyjna trwałość, co najmniej 7 dni. Zbieramy, gdy na łodydze otworzą się pierwsze 3–4 kwiaty. Alba ma piękne czysto białe kwiaty, wiosną kiełkujące pędy są jasne, limonkowo-zielone.

Kłosowiec pomarszczony (Agastache rugosa) pochodzi z obszarów Chin i Japonii, gdzie naturalnie rośnie na słonecznych i ciepłych stanowiskach. Jego charakterystycznie ząbkowane, zielone liście mogą na pierwszy rzut oka przypominać pokrzywę, ale zdecydowanie nie parzą. Po roztarciu odwdzięczą się przyjemnym, miętowo-anyżowym zapachem. Z dostarczonej wyrośniętej sadzonki w doniczce po przesadzeniu szybko wyrośnie stabilna i solidna bylina, dorastająca do około jednego metra wysokości. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu w przepuszczalnej, gliniastej lub piaszczystej glebie. Jej pielęgnacja jest bardzo prosta, nie cierpi na choroby ani szkodniki i bez problemu zniesie nasze zimy oraz mrozy. Od lipca do września tworzy obfite, fioletowe kwiatostany, które nieustannie przyciągają pszczoły i motyle. Dodatkowym atutem jest fakt, że kwiaty te są jadalne. Roślina świetnie wkomponuje się w rabaty bylinowe, gdzie tworzy piękny pionowy akcent. Jeśli lubisz tworzyć bukiety, na pewno wykorzystasz fioletowe kwiaty jako kwiat cięty. W wazonie utrzymają świeżość przez około siedem dni i są interesujące również po przekwitnięciu. Znajdą także zastosowanie podczas suszenia do zimowych dekoracji, ponieważ doskonale zachowują swój kształt.

Tiarella sercolistna to obficie kwitnąca mała bylina. Zwarte łany bywają zielone nawet zimą, a wcześniej, jesienią, przebarwiają się na miedziane i brązowe odcienie. W ogrodzie znajdzie zastosowanie jako roślina okrywowa na cieniste podwórka i rabaty po północnej stronie domów. Urocze drobne kwiatki wyrastają z różowych pąków i na tle liści wyglądają jak zwiewna, puszysta piana. Kwiaty pachną i nadają się również do cięcia do mniejszych wiązanek i aranżacji.

Dziewanna czarna to rodzima bylina i popularne zioło lecznicze, które wniesie do Twojego ogrodu cząstkę nieujarzmionej przyrody. Jej naturalny dom znajduje się na słonecznych zboczach, nasypach i skrajach dróg, dlatego również w naszym ogrodzie najlepiej rozwija się w pełnym słońcu, w dobrze przepuszczalnej i raczej piaszczystej glebie. Zniesie dłuższe okresy suszy i bez problemu przetrwa mrozy nawet do minus dwudziestu trzech stopni. Tworzy zgrabną, przyziemną rozetę ciemnozielonych liści, z której w maju i czerwcu wyrastają mocne łodygi osiągające wysokość ponad jednego metra. Podczas gdy pierwotny dziki gatunek kwitnie na żółto, ta wyjątkowa forma var. album szczyci się czysto białymi kwiatami, które w wyrafinowany sposób zdobią fioletowe, delikatnie owłosione pręciki. Kwiaty te działają dosłownie jak magnes na pszczoły i inne pożyteczne owady zapylające. Chociaż jest to krótkowieczna bylina, jeśli spodoba jej się u Ciebie, niezawodnie zadba o nowe siewki i wyrośnie w tym samym miejscu w kolejnych latach. Na rabacie idealnie uzupełni trawy sucholubne i świetnie wpasuje się w naturalne nasadzenia. Mocne i wysokie łodygi z kwiatami możesz również bez obaw ściąć do wazonu, gdzie będą cieszyć oko przez kilka dni, i świetnie sprawdzą się jako nietuzinkowy element letnich bukietów. Dziewanna nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, na ogół nie cierpi z powodu szkodników ani chorób, więc z jej uprawą bez problemu poradzą sobie nawet całkowici początkujący.

Trwały gatunek werbeny pochodzący z Ameryki Północnej. Na naturalnych stanowiskach rośnie na wilgotnych łąkach, pastwiskach i wzdłuż zbiorników wodnych. Jest wielką atrakcją dla pszczół i motyli. Choć nie jest zbyt długowieczna, w dobrych warunkach potrafi się utrzymać dzięki rozsiewaniu. Zakwita stopniowo przez długi czas wieloma drobnymi kwiatuszkami. Efektowne są również przekwitnięte kwiatostany, zarówno na rabatach, jak i w bukietach. White Spires to elegancka odmiana o czysto białych kwiatach.

Gipsówka Snowflake to absolutna klasyka, której nie może zabraknąć w żadnym tradycyjnym ani nowoczesnym ogrodzie. Ta wieloletnia roślina pochodzi pierwotnie z piaszczystych stepów i słonecznych zboczy południowej Europy i środkowej Azji, co sprawia, że uwielbia pełne słońce i dobrze przepuszczalną, nawet piaszczystą glebę. W ogrodach botanicznych uprawiana jest już od osiemnastego wieku, a dzięki niewielkim wymaganiom szybko znalazła drogę także do prywatnych ogrodów. Tworzy gęste, zwiewne kępy, które w czasie kwitnienia wyglądają jak białe obłoki i wnoszą na rabaty niepowtarzalną lekkość. Odmiana Snowflake wyróżnia się powodzią czysto białych, zazwyczaj pełnych kwiatuszków, które pojawiają się od czerwca do sierpnia. To idealna roślina do nowocześnie zaprojektowanych nasadzeń stepowych, gdzie wspaniale uzupełnia trawy ozdobne i byliny suszolubne, ale tradycyjnie sadzi się ją również jako delikatne towarzystwo dla róż. Dla florystów gipsówka jest niezastąpiona. Doskonale nadaje się do cięcia do świeżych bukietów, gdzie tworzy objętość i łagodzi ogólne wrażenie, a równie dobrze można ją suszyć na zimowe dekoracje. Roślina jest mrozoodporna i długowieczna, więc będzie cieszyć oko w ogrodzie przez wiele lat.