






Limonium sinuatum

Daucus carota

Sesleria autumnalis

Alchemilla mollis

Deschampsia cespitosa

Molinia arundinacea

Stipa tenuissima

Pennisetum alopecuroides

Echinacea pallida

Hyssopus officinalis

Achillea millefolium

Molinia caerulea

Calamagrostis acutiflora

Salvia nemorosa

Perovskia atriplicifolia

Sanguisorba officinalis

Calamintha nepeta

Gaura lindheimeri

Echinacea purpurea

Nepeta racemosa

Centaurea montana

Perovskia atriplicifolia

Molinia caerulea

Salvia nemorosa

Nepeta faassenii

Salvia nemorosa

Achillea ptarmica

Leucanthemum vulgare

Deschampsia cespitosa

Echinacea purpurea
Dla pomyślnej uprawy trzcinnika modrego 'Heidezwerg' kluczowy jest wybór odpowiedniego stanowiska, które powinno imitować jego naturalne środowisko wilgotnych torfowisk i wrzosowisk. Ta ozdobna trawa najlepiej czuje się na stanowisku od słonecznego po półcieniste, przy czym obowiązuje prosta zasada: im więcej słońca zapewnisz roślinie, tym więcej wilgoci będzie potrzebować. Gleba powinna być najlepiej gliniasta, przepuszczalna, ale zdolna do zatrzymywania wody, z wyższą zawartością próchnicy. Trzcinnik uwielbia nieco bardziej kwaśny odczyn gleby, dlatego będzie doskonale czuł się w towarzystwie wrzosów, azalii czy różaneczników. Przy sadzeniu zachowaj zalecany odstęp około 50 cm (5 do 7 roślin na m²), aby poszczególne kępy miały wystarczająco dużo miejsca na cyrkulację powietrza, a jednocześnie z czasem stworzyły zwarty kobierzec.
Pielęgnacja tej długowiecznej byliny jest bardzo łatwa i nadaje się nawet dla zupełnie początkujących. Najważniejszym punktem utrzymania jest podlewanie, o którym nie należy zapominać zwłaszcza w gorące letnie miesiące – gleba nigdy nie powinna całkowicie wyschnąć. Z drugiej strony roślina nie może stać długotrwale w wodzie, aby korzenie nie gniły. Jeśli chodzi o nawożenie, trzcinnik jest skromny; wystarczy mu naturalna próchnica w glebie lub lekkie nawożenie kompostem wiosną. Wielkim atutem odmiany 'Heidezwerg' jest jej doskonały stan zdrowia, nie cierpi na żadne specyficzne choroby ani szkodniki, więc ochrona chemiczna nie jest konieczna. Roślina jest w pełni mrozoodporna aż do -34 °C, więc nie wymaga żadnego skomplikowanego zimowego okrywania.
Specyficznej pielęgnacji roślina wymaga w okresie jesienno-zimowym. Chociaż liście jesienią pięknie przebarwiają się na złociste i pomarańczowe tony, a później zasychają, nigdy nie przycinaj ich przed zimą. Uschnięta masa liści i łodyg służy jako naturalna ochrona środka kępy przed mrozem i nadmierną wilgocią. Ponadto oszronione łodygi prezentują się w zimowym ogrodzie bardzo dekoracyjnie. Cięcie wykonujemy dopiero wczesną wiosną, najlepiej w marcu lub na początku kwietnia, kiedy całą kępę ścinamy nisko nad ziemią (ok. 5–10 cm). Dzięki temu pobudzisz tworzenie nowych, zdrowych liści i gęsty wzrost. Jeśli chciałbyś uprawiać tę kompaktową trawę w pojemniku, jest to możliwe, ale upewnij się, że doniczka ma otwory odpływowe i warstwę drenażową. W pojemnikach podłoże wysycha znacznie szybciej, dlatego konieczne będzie częstsze i regularne podlewanie.
Podane informacje opierają się na naszym doświadczeniu, prosimy traktować je jedynie jako wskazówki. Terminy mogą się różnić w zależności od pory roku, klimatu, lokalizacji, dat siewu i przesadzania, a także warunków panujących w szklarni. Zawsze zalecamy przetestowanie, jak roślina radzi sobie w Twoich warunkach. Prosimy nie traktować tego jako gwarancji.
Zobacz, jak wygląda siewka w ciągu roku.
























Molinia caerulea

Molinia arundinacea

Molinia caerulea

Sesleria autumnalis

Stipa tenuissima

Calamagrostis acutiflora

Pennisetum alopecuroides

Sporobolus heterolepis

Deschampsia cespitosa

Deschampsia cespitosa

Sesleria caerulea

Panicum virgatum

Calamagrostis acutiflora

Pennisetum alopecuroides

Stipa pennata

Stipa capillata

Eragrostis spectabilis

Muhlenbergia capillaris

Melica ciliata

Briza media

Briza media

Deschampsia cespitosa

Muhlenbergia reverchonii